"Bitwa o Zamość" - czyli poświąteczny spontan!

Ja jako chorąży - fot. Nowy Kurier Zamojski

W poświąteczną niedzielę 27 grudnia br na Rynku Wielkim w Zamościu spotkali się miłośnicy rekonstrukcji historycznej (a przede wszystkim dobrej zabawy) z Grupy Rekonstrukcji Historycznej im. Jana Sobiepana Zamoyskiego, Towarzystwa Szabli i Miecza oraz Zarządu naszego Stowarzyszenia Turystyka z Pasją. Była okazja spalić troszkę nagromadzonych przez święta kalorii jak i rozruszać zastane kości. To także świetna okazja by zaprezentować, dość licznie zgromadzonym na rynku mieszkańcom miasta i turystom odwiedzającym w tym czasie Hetmański Gród, XVII wieczne techniki walki, dać możliwość "powąchania" unoszącego się w powietrzu prochu, popodziwiania historycznych strojów. Mnie tym razem przypadła zaszczytna funkcja chorążego, któremu powierzono zamojską chorągiew.  

To już kolejna impreza tego typu w której braliśmy udział. Bitwy o Zamość organizowane są spontanicznie przez grupę "zapaleńców" często z dnia na dzień w różnych miejscach zamojskiego Starego Miasta. Dla tego trzeba mieś nieco szczęścia by móc w tym wydarzeniu uczestniczyć. Chodzi tutaj nie tyle o problemy organizacyjne a element zaskoczenia towarzyszący takiej formie. Bardzo lubię te zdziwione miny turystów widzących nagle wyłaniający się oddział "dziwnie" ubranych facetów w różnym wieku, którym towarzyszą barwnie ubrane dostojne damy. Wrażenie niezapomniane! Takie rzeczy tylko w Zamościu!

Z niecierpliwością czekamy na informację o kolejnej Bitwie o Zamość, by Was o tym móc poinformować i zaprosić do udziału.

Oczekiwanie umili nam oglądanie fotorelacji z wydarzenia autorstwa

Tomasza Krywionka z Nowego Kuriera Zamojskiego

Zapraszamy do oglądania klikając:   TUTAJ

Wesołych Świąt

Kolejny filmik z naszej serii "Zamość znany i nieznany"

Portret Jana Zamoyskiego
Zbiory Muzeum Zamojskiego w Zamościu

Już od wczorajszego wieczoru na kanale You Tube Stowarzyszenia Turystyka z Pasją można oglądać kolejny filmik z naszej serii "Zamość znany i  nieznany". Prezes Stowarzyszenia Dominika Lipska opowie Wam tym razem o Janie Zamoyskim - Hetmanie Wielkim Koronnym i Kanclerzu. Jan Zamoyski to wybitny polityk, strateg, człowiek renesansu, któremu poświęcimy na pewno nie jeden odcinek naszej produkcji. Tym razem przedstawiamy kulisy pierwszej wolnej elekcji i krótkiego panowania na tronie Rzeczypospolitej ciekawej postaci jaką był Henryk Walezy. Chcecie dowiedzieć się o tym jaki wpływ miał Zamoyski na przebieg wolnej elekcji i wybór króla? Jakie wrażenie zrobił na polskiej szlachcie przybyły z Francji przyszły monarcha i co ze sobą przywiózł do Kraju nad Wisłą? Jak zakończyło się jego stosunkowo krótkie panowanie na tronie Polskim? W końcu, co zabrał ze sobą uciekając do Paryża by objąć tron francuski? Tego Wszystkiego dowiecie się oglądając trzeci już odcinak naszej serii amatorskich filmików o Zamościu jego historii, zabytkach i ludziach z nim związanych. Po raz kolejny stanąłem za kamerą wideo by poprzez nagranie i publikację uwiecznić historię Hetmańskiego Grodu. Mam nadzieję, że podobały się Wam poprzednie części, które możecie oglądać na naszym kanale. By nie przegapić kolejnych części cyklu zapraszam do subskrypcji kanału i do polecania go znajomym. Nowy odcinek można zobaczyć w każdy wtorek po godzinie !9-ej. Zapraszam do oglądania!

JEŻELI JESZCZE NIE WIDZIAŁEŚ POPRZEDNICH ODCINKÓW 

Z SERII "ZAMOŚĆ ZNANY I NIEZNANY"

NIC STRACONEGO!

MOŻESZ JE OBEJRZEĆ TUTAJ:

http://turystykapasjaprzygoda.blogspot.com/p/stowarzyszenie-turystyka-z-pasja.html

Podsumowanie Roku Kulturalnego 2015 w Zamościu

Podsumowanie Roku Kulturalnego 2015
fot. Nowy Kurier Zamojski

W piątkowy wieczór 18 grudnia Hala Ośrodka Sportu i Rekreacji w Zamościu wypełniła się osobami związanymi z szeroko pojętą kulturą w na Podsumowaniu Roku Kulturalnego 2015. Na uroczystości przedstawiono dorobek kulturalny miasta i podziękowano tym wszystkim, którzy swoją pracą przyczynili się do organizacji przedsięwzięć kulturalnych w Zamościu.  Galę poprowadzili: Małgorzata Bzówka i Janusz Myka. Imprezę rozpoczął Prezydent Miasta Zamość Pan Andrzej Wnuk witając wszystkich zaproszonych. Gościem honorowym zamojskiej gali była Pani Danuta Grechuta, żona urodzonego w Zamościu znanego i wybitnego poety, piosenkarza, kompozytora Marka Grechuty. Nawiasem mówiąc Pani Danuta przed imprezą zwiedzała Miasto Idealne z naszą Panią Prezes Dominiką Lipską, podziwiając uroki Zamościa po zmroku. 

Dominika Lipska i Ja na Gali Podsumowania Roku
fot. Nowy Kurier Zamojski

Podczas Gali wręczono medale i wyróżnienia dla instytucji i ludzi kultury. Brązowym Medalem Zasłużony dla Kultury "Gloria Artis" przyznanym przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego uhonorowano Stanisława Piasecznego znanego zamojskiego artysty plastyka zaangażowanego od 50 lat w życie kulturalne miasta. Medalem "Zasłużony dla Zamościa" Prezydent Wnuk udekorował Pana Stanisława Orłowskiego - fotografa tworzącego w Zamościu od dziesięcioleci, założyciela Zamojskiego Towarzystwa Fotograficznego. Tytuł Ambasadora Kultury Zamościa przyznano Pani Beata Ścibakówna, prywatnie żona Jana Englerta. Małżeństwo od kilku lat patronuje Zamojskiemu Latu Teatralnemu. Prezesa Stowarzyszenia "Wszystko Gra" w Zamościu Pana Mateusza Szulakiewicza wyróżniono godnością Animatora Kultury Zamościa. Taki sam tytuł otrzymała Pani. Katarzyna Puzio - muzyk Orkiestry Symfonicznej im. Karola Namysłowskiego.

Koncert Kamila Bednarka z zespołem
fot. Nowy Kurier Zamojski

Podziękowania popłynęły także w kierunku sponsorów zamojskiej kultury, bez których nie byłaby możliwa realizacja wielu imprez kulturalnych w mieście. Statuetką Super Sponsora Kultury Zamościa wyróżniono PKP Linia Hutnicza - Szerokotorowa Spółka z o.o. z siedzibą w Zamościu. Przyznano także tytuły Sponsora Kultury Zamościa następującym firmom: PGNIG S.A., Perła Browary Lubelskie, Euro Car Spółka z o.o. w Zamościu.
Nagrody finansowe Prezydenta Miasta Zamość otrzymali: znany fotograf - reportażysta Mirosław Chmiel - uwieczniający na swoich fotografiach wszystkie zamojskie wydarzenia kulturalne, Patryk Pawelec - aktor i recytator, Zofia Monastyrska - flecistka, muzyk Zamojskiej Orkiestry Symfonicznej i Arkadiusz Garson - kapelmistrz Nieetatowej Orkiestry Wojskowej w Zamościu. Wszystkim nagrodzonym składam w tym miejscu Serdeczne Gratulacje i życzę wielu sukcesów w pracy dla zamojskiej kultury.
Imprezę uświetnił swoim występem Zamojski Kwartet Smyczkowy z koncertem upamiętniającym przypadającą w tym roku 70 rocznicę urodzin Marka Grechuty i występ Kamila Bednarka znanego wykonawcy muzyki reggae z zespołem. Na zakończenie Gali miało miejsce spotkanie towarzyskie.

Post powstał na podstawie artykułu opublikowanego w Nowym Kurierze Zamojskim

Więcej o Gali Podsumowania Roku Kulturalnego 2015 przeczytacie w "papierowym" i elektronicznym wydaniu Nowego Kuriera Zamojskiego na stronie:

http://www.kurierzamojski.pl/gazeta/22.12.2015.pdf  

"Drewniany Skarb. Chroniąc dziedzictwo, kreujemy przyszłość" - konferencja zamykająca projekt.

Logo Projektu

"Mało jest w świecie krajów, w których
historia kultury materialnej byłaby równie
silnie jak w Polsce związana z drewnem"
                                             Jan W. Rączka

We środę 15 grudnia br. członkowie Zarządu Stowarzyszenia Turystyka z Pasją (Dominika i Ja) uczestniczyli w Konferencji zamykającej Projekt "Drewniany Skarb. Chroniąc dziedzictwo, kreujemy przyszłość" organizowanym przez Lidera Projektu Ośrodek Brama Grodzka - Teatr NN w Lublinie.

Takimi słowy pana Tomasza Pietrasiewicza, będących wstępem do publikacji projektowej "Drewniany Skarb"  można w skrócie opisać idee całego projektu: "Lubelszczyzna przez wieki posiadała bogatą tradycję wykorzystywania drewna w budownictwie i innych gałęziach gospodarki, dzięki dużym skupiskom leśnym występującym na tym terenie. Drzewa nadały charakter krajobrazowi przyrodniczemu tego miejsca, natomiast drewno, jako podstawowy budulec, tworzyło koloryt okolicznych wsi i miasteczek. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu drewniana architektura dominowała w całym regionie. Dwie wojny światowe, a następnie okres PRL-u doprowadziły do zniszczenia i dewastacji znacznej części budownictwa drewnianego. Zniszczone zostały cenne zabytki architektury oraz całe miasteczka. Dewastacji uległy także wielkie obszary leśne.

Ja podczas konferencji
fot. Dominika Lipska

W projekcie "Drewniany Skarb. Chroniąc dziedzictwo, kreujemy przyszłość" chcemy podkreślić jak niezwykłym materiałem  budowlanym jest drewno i pokazać jak silnie definiowało ono charakter krajobrazu kulturowego regionu.

Lubelszczyzna leżąca na pograniczu Wschodu i Zachodu przez setki lat zachwycała niezwykle różnorodną drewnianą architekturą ludową. Różnorodność wynikającą głównie z geografii i historii tych terenów była przyczyną krzyżowania się i wzajemnego oddziaływania różnych tradycji budowlanych. Można tu było zobaczyć kościoły rzymskokatolickie, cerkwie prawosławne i greckokatolickie, zbory protestanckie, żydowskie bożnice, a nawet meczety tatarskie, przede wszystkim jednak małe miasteczka z tak bardzo charakterystyczną drewnianą zabudową i czworobocznymi rynkami, zamieszkiwane najczęściej przez Polaków i Żydów (choć nie tylko).

Jednym z najważniejszych czynników, które miały wpływ na urodę miasteczek było drewno - budulec, z którego powstawała większość domów, świątyń i innych obiektów. Wiązało się to z powszechną obecnością  dużych, zwartych kompleksów leśnych obok powstających wsi, miasteczek cz też dworów. Na setki lat budownictwo drewniane stało się nierozerwalną i najbardziej widoczną częścią polskiego krajobrazu. Architektura drewniana było poniekąd jego organicznym przedłużeniem".

Jak pisze dalej Tomasz Pietrasiewicz: "W projekcie "Drewniany Skarb. Chroniąc dziedzictwo, kreujemy przyszłość" pokazujemy funkcję, jaką pełniło i nadal może pełnić, drewno w dawnej architekturze polskiej. Prezentujemy zachwycającą jednorodność i harmonię architektury drewnianej ze środowiskiem przyrodniczym. Szukamy odpowiedzi na pytanie skąd brał się unikalny charakter drewnianych domów i uroda małych miasteczek i ich drewnianą zabudową". 

My w ramach projektu uczestniczyliśmy w zorganizowanych na początku września br. dwudniowych warsztatach dla przedstawicieli instytucji samorządowych i kultury w Muzeum Wsi Lubelskiej.

Organizatorom Konferencji i Liderom Projektu "Drewniany Skarb. Chroniąc dziedzictwo, kreujemy przyszłość" dziękujemy za zaproszenie.

WIĘCEJ O PROJEKCIE "DREWNIANY SKARB. CHRONIĄC DZIEDZICTWO,

KREUJEMY PRZYSZŁOŚĆ MOŻNA DOWIEDZIEĆ SIĘ ZE STRONY INTERNETOWEJ:

http://teatrnn.pl/drewnianyskarb  

Drugi odcinek cyklu: "Zamość znany i nieznany"

Kolejny film Stowarzyszenia Turystyka z Pasją z serii "Zamość znany i nieznany" pt. "Kozacy i piwo" na naszym kanale na you tube.
Tym razem przygotowaliśmy dla Państwa dokończenie historii o oblężeniu Miasta Idealnego przez wojska Bohdana Chmielnickiego hetmana wojsk kozackich i tatarskich w roku 1648. W przepełnionej twierdzy zaczęło brakować żywności i wody pitnej, wybuchła epidemia, co zmusiło wojska broniące się w Zamościu do podjęcia pertraktacji. Poseł królewski przybyły do miasta w ten sposób relacjonował całą sytuację następująco: "Ludzie pochorzeli, trupa wszędzie pełno, niedostatek piwa, chleba i inszej żywności, konie i dobytek od niedostatku pozdychały, pełne ich ulice i rynki zaczym smród wielki i nieznośny". Jak zakończyły się pertraktacje dowiesz się z naszego filmu. Również w tym odcinku usłyszycie od Dominiki kilka anegdot związanych z zamieszkującymi Zamość w tamtym okresie Ormianami. Całość dopełnia fakt, że kręciliśmy ten odcinek nie byle gdzie, ale w gościnnych wnętrzach Restauracji Muzealna Ormiańskie Piwnice w Zamościu serwującą kuchnię między innymi właśnie Ormiańską.  

Zapraszamy do oglądania i polecania naszej produkcji znajomym.

Następny odcinek naszego cyklu obejrzycie na naszym kanale You Tube już w kolejny wtorek 22 grudnia br.  

NIE CHCESZ PRZEGAPIĆ ODCINKA - SUBSKRYBUJ NASZ KANAŁ 

Zapraszamy do oglądania!

Lucjan Świetlicki - wspomnienie o człowieku, który zaraził mnie swoją pasją

Lucjan Świetlicki
(archiwum Rodziny Świetlickich)

Zaczynam tworzenie Galerii Postaci na moim blogu od człowieka, dzięki któremu odkryłem w sobie zamiłowanie do historii Mojej Małej Ojczyzny. 

Poznałem Go, jako kilkuletni chłopiec podczas spotkania zorganizowanego w Domu Kultury w Piaskach. Z otwartymi ustami słuchałem Jego opowieści o dawnych, jakże ciekawych i pasjonujących dziejach Rodzinnej Ziemi, z której wyrosłem, która mnie kształtowała, którą ukochałem... Mowa tutaj o śp. Lucjanie Świetlickim.
Lucjan Świetlicki - ur. 31 marca 1931 roku w rodzinnej miejscowości Pilaszkowicach - Bazarze w Gminie Rybczewice, zm. 2 marca 2014 roku. Historyk, wybitny regionalista, nauczyciel i wychowawca wielu pokoleń młodzieży, harcerz, autor wielu książek, opracowań, artykułów dotyczących historii regionu, a także poeta piszący o swoim miejscu na ziemi, które Go kształtowało słowami wiersza:

"Pamiętam długie wiejskie rozmowy,

na przyzbach starych, ubogich chat,

całych pokoleń, 

a w każdym słowie jawił się dla mnie nieznany świat.

Tam była księga ludzkiego życia,

która mi służy jeszcze do dziś,

tu świata mego było odkrycie

tam kształtowała się moja myśl"

                                                    Lucjan Świetlicki - "Piaski w życiorysach" - 2002

Rzeka Giełczew we wsi Bazar
(fot. Tomasz Banach)

Pan Lucjan to również autor książek o bliskiej memu sercu Gminie Rybczewice. Jako pierwszy podjął się on zbadania, zebrania i opracowania bogatej historii tego terenu w swojej monografii "Dzieje Gminy Rybczewice" oraz książce "Dwory nad Giełczwią". W swoim obszernym opracowaniu "Historie, biogramy, legendy i notki znad Giełczwi, Radomirki, Sierotki" przybliża czytelnikowi ciekawy zbiór ukazujący krajobraz kulturowy regionu, życiorysy osób z nim związanych, zbiera legendy i podania ratując je w ten sposób przed zapomnieniem i zatarciem spowodowanym upływem czasu. W swoich dziełach dużą rolę zwraca na piękno przyrody i krajobrazu co możemy dostrzec chociażby wczytując się w pierwsze strofy wiersza "Wierna rzeka" z 22.07.2005 roku.

"Ej, ty Giełczwio, wierna rzeko,

twoje wody w słońcu lśnią,

pokłoniłaś się już wiekom,

i mkniesz ku przyszłości dniom."  

Dorobek Pana Lucjana to także niezliczona ilość spotkań (również z młodzieżą), podczas których przybliżał historie licznym rzeszom słuchaczy, prezentował i promował walory krajoznawcze, przyrodnicze i turystyczne Naszej Wspólnej Małej Ojczyzny. Miałem to szczęście, że udało mi się uczestniczyć w kilkunastu tego typu spotkaniach. Pan Lucjan był pomysłodawcą i założycielem wielu stowarzyszeń i towarzystw regionalnych w tym Towarzystwa Społeczno - Kulturalnego w Rybczewicach. Dbał o pamięć również swoich przodków wydając w 2007 roku genealogiczne opracowanie dziejów swojej rodziny "Skąd nasz ród? Saga rodów Świetlickich, Olechów, Lesiewiczów i Szabałów na tle dziejów królewskiej wsi Bazar".
Ostatnie nasze dłuższe spotkanie miało miejsce w domu przy ul. Lubelskiej w Piaskach 20 listopada 2013 roku. Rozmawialiśmy wówczas jak zwykle o historii regionu i o ludziach z nim związanych. Pan Lucjan snuł plany na przyszłość dotyczące wydania książki, nad którą pracował, a poświęconej działalności oświatowej i postaciom nauczycieli szkół z terenu Gminy Rybczewice. Niestety nie zrealizował swoich marzeń w postaci wydania tego opracowania. Lucjan Świetlicki zmarł 2 marca 2014 roku po długiej chorobie. Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Piaskach - miasteczku, które ukochał i w którym spędził większą część życia, którego dzieje badał i opisywał. O tylu rzeczach chciałem jeszcze z Nim porozmawiać, o tak wiele spraw zapytać... Trudno w tych kilku słowach przybliżyć postać tak wybitną, tak pracowitą i zaangażowaną w życie społeczne. To tylko krótka notka o człowieku, który zmienił moje życie. Chcę w ten sposób oddać hołd Jego pamięci. Wierzę w to, że teraz Pan Lucjan na wieczystych niwach tworzy kolejne strofy poezji, opowiada ciekawe legendy, "promuje" nasz region w Niebieskich Ostępach. Cześć Jego Pamięci!